تبليغاتX
                      ! در باغ های شما هم دیگر گلی بو ندارد . . . . . . . . . فانوس های محبت انگار سوسو ندارد . . . . . . . . . با چه اشاره بگوید ، من هم تو را دوست دارم . . . . . . . . . با چه اشاره خدایا ، مردی که ابرو ندارد

مردي كه ابرو ندارد
ادبيات

 

 

 

                    آرامش

 

نگراني

       نگراني

              نگراني ......

 

 

كجاست نگراني ؟

ديگر تمام شد .

همگي به آرامش رسيده اند

 

 

پدرها با موبايل و ماهواره

مادرها با مو  و  مش و ميز توا لت

دخترها با مدرسه و پسرهاي منتظر

و پسرها با دخترهاي شاد و شنگول و شيطان .

 

 

ديگر تمام شد .

ما به آنچه كه مي خواستيم رسيديم

ما شادي را مي خواستيم كه يافتيم

 

 

كجاست نگراني ؟

ديگر تمام شد .

 

فردا مثل هميشه

پدرها به حجره مي روند

مادر ها به خيابان

تنها مي ماند آينده دخترها

                               كه ديگردختر نيستند

يك  پا رچه خا نم اند .

 

وپسرها كه  ژل  مي زنند

سيگار مي كشند

 

وسرگردان دنبال كار مي دوند

اما هيچ وقت  نمي رسند .

                             

                                        مرداد ماه 85 -  رشت

+ نوشته شده در  بیست و سوم خرداد 1386ساعت 11:39 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

     

                                        فراز مسند خورشيد

 

 

نفهميدم زودگذشت يادير گذشت ،اماگذشت. مثل يك خيا ل كه مي آيد ومي گذرد                                                  

مثل حس زيبا ي سرودن ، شايد هم...اما گذشت . فردا فراز من شش سالش تمام

مي شود . به همين سادگي ، البته سهل و ممتنع .........

 

راستش قبل از اينكه اين مطا الب رابنويسم  مي خواستم گله كنم ، البته نه از شما،

از بعضي دوستان  هنرمند كه ....... اصلا بگذريم. به جايش اين بيت را بخوانيد:

 

آخرش نفهميدم معني رفاقت را        روبه رو همه خنده ،پشت سر همه خنجر

 

 

حالا اگر دو تا آدم بزرگ ، كه البته هنرمند  (شاعر ) هم باشند ، و آن خنجر

مهرباني را به هما ن سادگي –  همان سهل و ممتنع – كه من خوردم ،به پشت

همديگر بزنند، مئ شود به احترام شعر بخشيد . البته فقط من به سادگي مي بخشم

( همان سهل و ممتنع ). اما اگر در اين راه خطير نفر سومي سپر بلا و يا قرباني

بشود ، آن هم بي گناه ، آن هم وقتي كه يك دانش آ موز باشدو به همين سادگي

( البته سهل و ممتنع )..... شرم آور است ديگر مگر نه ؟

 

بگذريم .......

     گفتم كه فراز من...، اما از شعرهايش نگفتم  ،  بخوانيد :

 

1-  ما كتاب قصه ي خداييم .    

 

2- بيگانه با دلم

   نشد آن را بخوانم

 

ونمي دانم

وما را يك دست كوچكي بدهيد

ونمي توانستم دستي بدهم به تو

 

ونمي توانم بگويم

و نمي تو انم بكشم

 

و نمي داني كه هستم ؟

اگر مي داني اسم من را بگو

 

چون من يك بچه ي كوچو لو هستم .

               

                                     سرده هاي فراز كوچو لو

دوستان مهربان ،اگر پراكنده گفتم ،اگر از خنجر گفتم ، اگر ... ببخشيد .

البته اين روزها بازار خنجر وخنجر فروشي و خنجر زني داغ داغ است

وقرار نيست  من ديگر حرفي نزنم ، شايد آينده اي نزديك .... اگر يكي

از همان خنجر هاي دسته طلاي خوش دست من را .........

 

بهتر است تا كار به جاهاي باريك كشيده نشده ، بروم سراغ شعري از

خودم ، كه البته شش سال پيش روز تولد فراز سرودم .

 

 

                         مثل پدر

 

           يك رعد خروشيد شدي يك شبه جاري

           آسوده شدم از عطش بي بر  و باري

 

          اي ابر ، سزاوار دلم نيست  بخشكد

          شايسته ي باران تو هم نيست  نبا ري

 

          اي شور شكوفا شدنم ، كار تو اين است

          هر شب غزلي تازه در انديشه بكاري

 

         من خسته ام و خسته تر از خاك كويرم

         خوب است از اين پس تو براين خسته بباري

 

         تولايق دريا شدني ، ابر  زلا لم

         خود را به يكي بركه ي كوچك نسپاري

 

 

 

        دنيا ، پسرم ، گرچه پر از مكر و فريب است

        بايد همه را مثل  پدر دوست  بدار ي .

 

 

                                              بدرود.

+ نوشته شده در  چهارم خرداد 1386ساعت 11:28 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  |