 |
 |
|
|
سيب مهربان
كتاب سيب مهربان نويسنده : شاهين رهنما تصويرگر : الهام كاظمي انتشارات : منادي تربيت تيراژ: پنج هزار نسخه 32 صفحه تاريخ نشر : اسفند 1386 چکيده : كمي بعد باران باريد و كرم كوچك براي فرار از سرما به جستوجوي لانهاي پرداخت. اما هيچكس حاضر نشد به او كمك كند، تا اين كه يك سيب مهربان به كرم اجازه داد تا در تنش لانه بسازد. سيب با اين كه به دليل وجود كرم كوچك در درونش احساس درد شديدي ميكرد، اما هيچگاه ناله و اعتراضي نكرد. تا اين كه يك روز دختر كوچكي از ده آمد و زير درخت سيب ايستاد. دختر هرچه تلاش كرد نتوانست سيبي بچيند، و به گريه افتاد. سيب مهربان كه طاقت گريههاي دختر را نداشت، روي دامن دختر كوچولو پريد و كرم كوچولو كه با اين كار سيب درس فداكاري آموخته بود خود به موجود ديگري كمك كرد.
. . |
||
|
+
نوشته شده در نوزدهم مرداد 1387ساعت 1:12 قبل از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
پدر بزرگ من عصا ندارد سروده : شاهين رهنما تصويرگر : کوروش ملک پور قطع : رقعي ناشر : قو چاپ اول : 1384 تيراژ : پنج هزار جلد
پدر بزرگ مصطفي حسن پور به خاطر عصا دو پا ندارد ولي پدر بزرگ مهربانم به خاطر دو پا عصا ندارد پدر بزرگ مصطفي که پير است به جاي پاي خود عصا خريده و کفش هاي تازه و قشنگي براي پاي مصطفي خريده پدر بزرگ مصطفي هميسشه بدون پا ، به کارخانه مي رفت ولي پدر بزرگ مهربانم به پاي خود به هيچ جا نمي رفت پدر بزرگ مصطفي چه زيبا بدون پا هميشه راه مي رفت ولي پدر بزرگ من ...، که انگار به روي خرده شيشه راه مي رفت پدربزرگ من هميشه مي گفت : که پا بدون درد پا قشنگ است براي من دو پاي ساده خوب است وگاه جاي پا عصا قشنگ است و من دلم گرفته بود از اينکه پدر بزرگ من عصا ندارد ولي هميشه درد ناگواري درون پايش آشيانه دارد ..
|
||
|
+
نوشته شده در سیزدهم خرداد 1387ساعت 9:41 قبل از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
آرزوي بنفشه
به روي باغ خسته دري دوباره وا شد نسيم با درختا ن دوباره آشنا شد بهار سبزي اش را به دست باغ بخشيد درخت شاخه اش را به يك كلاغ بخشيد دوباره ابر باريد گلوي چشمه تر شد زمين از آرزوي بنفشه با خبر شد بهار آمد از دور پرنده را صدا كرد دهان غنچه ها را به خنده خنده وا كرد
. |
||
|
+
نوشته شده در بیست و ششم فروردین 1387ساعت 11:14 بعد از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
ماه و ماهي آبي آسمان در دل رود آبي رود در آسمان است رود در ابرها خانه دارد ماه در رود آبي روان است از دل آسمان تا دل رود نور مانند يك ريسمان است ماه از آن كه پايين مي آيد در دل آب ها ميهمان است ماهي آب، دلتنگ درياست ماه،دلتنگ دريادلان است يك نفر دل به دريا زدورفت او شهيدي بدون نشان است . |
||
|
+
نوشته شده در سی ام بهمن 1386ساعت 10:36 بعد از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
اندر حکایت نقد و نسیه....... سال ها پيش در دفتر مجله سروش نوجوان ازاستاد عزيزم دكتر امين پور پرسيدم :چرا نقد نمي نويسيد ؟به شوخي پاسخ دادند : -تا حالاديده اي براي منتقدي مجسمه بسازند ودر ميدان شهر بگذارند ؟ بعد خنديدند ،من هم خنديدم .اما اين شوخي تا هميشه مثل يك سئوال بزرگ درناخودآگاه ذهنم نشست... متاسفانه هنوز كه هنوز است خيلي ها نقد اثر را با نقدو نسيه بازار اشتباه مي گيرند، .خيلي هافكر مي كنند براي نفد فقط بايد ايراد گرفت ، خيلي ها فكر مي كنند بايد با نقد به هم نان قرض داد ،خيلي ها فكر مي كنند با نقد بايد نان ديگري رابريد و به نان و نوايي رسيد . جامعه ادبي ما سخت محتاج منتقداني ست كه همراه راستي و انصاف ،درك درست و سواد لازم را داشته باشند . امروزه فقر منتقد سبب شده بسياري ازادب دوستان علاقه مند به نقد،عجولانه والبته بدون پشتوانه مطالعاتي، پاي در اين عرصه بگذارند،بگيرند،ببرند،بدوزند، نان بگيرند،نان قرض بدهند وبه نان ونوايي برسند . فكر مي كنم براي نقد يك اثر حداقل كار اين است كه علاوه بر داشتن اطلاعات علمي صحيح ،كمي به خود زحمت بدهندو از آثارقبلي صاحب اثرنيز اطلاعاتي كسب نمايند وصدالبته بهتر است كه آثار جديد مؤلف را بشناسند وتنها از روي شك وترديد و شايد واحتمال دارد،چيز ننويسند.حتي اگر آن نوشته به حق يا ناحق تعريف از مؤلف باشد . روزنامه ايران تاريخ شنبه 6/11/86 به قلم دوستي كه نمي شناسم (يزدان مهر ) نقدي بر كتابم (كسي اگر بخندد ) زدند كه بسيار از ايشان ممنونم .اما چقدر خوب بود كه اين دوست بزرگواربه جاي كتابي كه سال 80 منتشر شده ، سراغ كتاب هاي جديدترم مي رفتند . هرچند در كلامشان لطفي بود كه خود را لايق آن لطف نمي دانم ..... برای خواندن متن کامل نقد کتاب اگر کسی بخندد می توانید روی لینک زیر کلیک کنید : |
||
|
+
نوشته شده در دهم بهمن 1386ساعت 11:9 بعد از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
پاسخ محرم ديروز يك ابر باصداميدوآرزوازدورآمد بردشت،دشت كربلاباريدوباريد اماگلي آن جانخنديد چشمان ابرمهربان ازغصه ترشد. ديروزيك پروانه ي شاد پرپرزنان از دورآمد تادشت باران خورده راخندان ببيند اماگلي در دشت غم، شادي نمي كرد پروانه از رازبزرگي باخبرشد . ديروزازدور يك چشمه ي شاداب آمد تازيرگوش بوته ها شعري بخواند اماگلي شعرقشنگ چشمه را نشنيد،نشنيد چشمه دويدوغصه ها خورد آن گاه سوي دشت ديگردر سفرشد . ديروز ابروچشمه وپروانه باهم دردشت چرخيدندوازغم گريه كردند ديروزفهميدم زمين وآسمان هم درپاسخ ماه محرم گريه كردند وقتي سكينه تشنه بودوآب مي خواست وقتي رقيه بي پدرشد . . |
||
|
+
نوشته شده در بیست و نهم دی 1386ساعت 10:22 بعد از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام سلام بيد ، سبز است سلام رود ، آبي ست سلام گرم خورشيد بلند و آ فتا بي ست سلام ابر، خيس است سلام ماه ، روشن سلام چشمه ، شادي ست شبيه خنده من سلام مرغ حق ، حق سلام باد هو هو سلام غنچه مخفي ست ميان خنده ي او خداي روشني ها خداي مهر و لبخند همه از دور و نزديك سلامت مي فر ستند باز هم سلام....... ( اگر كسي بخندد ) نام مجموعه شعري ست سروده ي خودم ، براي گروه سني نوجوانان كه از طرف انتشارات منادي تربيت به چاپ رسيده و تصويرگري آن را دوست خوب هم دانشگاهي و هم كلاسي ام آقاي شهرام عظيمي انجام داده اند . اگر كسي بخندد ، اولين بار در سال 80 ، با شمارگان پانزده هزار جلد وارد بازار شد . در سال 1381 با تيراژ پنج هزار جلد به چاپ دوم رسيد و در آغاز فصل پاييز امسال ، اين بار هم با شمارگان پنج هزار جلد به چاپ سوم رسيد . من هم به همين مناسبت شعر سلام را از همين كتاب انتخاب و تقديم به صفاي دل شما كردم . اين هم شعري ديگر از اين مجموعه : خواب باراني آسمان آمده است باز هم پايين تر همه ي خانه ي ما شده از باران ، تر هر كجا پخش شده ديگ ، سيني ، بشقاب خانه ي ما شده است مثل يك حوض پرآب وقت خواب است ، ولي جاي خواب اين جا نيست زير اين سقف خراب خواب ما باراني ست البته امسال چند كتاب ديگر از من تجديد چاپ شده كه در پست هاي آينده از آ ن ها صحبت خواهم كرد ،چند كتاب هم براي اولين بار تا پايان امسال وارد بازار كتاب خواهم كرد . دعا مي كنم لحظه هاوروزهاتان پر از شيريني عيد باشد . بدرود . |
||
|
+
نوشته شده در بیست و یکم مهر 1386ساعت 1:23 قبل از ظهر توسط شاهين رهنما
|
|
||
|
|
|
|
|
اسب ها و شيرها مي دويدم بي صدا در خيال کوه و دشت ناگهان يک گله اسب از کنار من گذ شت اسب ها از راه دور ديده مي شد يالشان اسب ها رفتند و من شادمان دنبالشان هر کجا پا مي زدم جاي پاي اسب بود در خيالم زندگي واقعا دلچسب بود باز هم رفتم جلو دشت بود و باز دشت ناگهان يک گله شير از کنار من گذشت شيرها از راه دور ديده شد کو پالشان شير ها رفتند و من باز هم دنبالشان بازهم رفتم جلو پاي يک کوه بلند ديدم آنجا شيرها گرم بازي مي کنند زير پاي شيرها | ||