تبليغاتX
                      ! در باغ های شما هم دیگر گلی بو ندارد . . . . . . . . . فانوس های محبت انگار سوسو ندارد . . . . . . . . . با چه اشاره بگوید ، من هم تو را دوست دارم . . . . . . . . . با چه اشاره خدایا ، مردی که ابرو ندارد

مردي كه ابرو ندارد
ادبيات
 

        پرنده و درخت

             ******

  درخت خانه روی شانه ی خود

                     چقدر برف دارد

  پرنده ای به روی شاخه تنهاست

         که با درخت خانه حرف دارد  

 

  پرنده و درخت پیرو تنها

         به هم نگاه کردند

                   صدایشان

  سکوت سرد خانه را به هم زد:

 

  ـ پرنده جان ببخشید

   اگر که روی شاخه های سردم

              برایت آشیانه ای ندارم.

 

  ـ درخت جان ببخشید

   که در نوکم ترانه ای ندارم .  

 

                            ******

     از کتاب برایت آشیانه ای ندارم

     سروده ی شاهین رهنما .

     انتشارات مدرسه

     چاپ اول اسفند ۱۳۸۷


   نقد و بررسی کتاب برایت آشیانه ای ندارم با عنوان هزار پنجره برای دیدن دنیا،در شماره ی ۱۴۰ کتاب ماه کودک و نوجوان ، به قلم خانم انسیه موسویان .


.

+ نوشته شده در  بیست و ششم شهریور 1388ساعت 1:14 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

               

              فصل گندم

 

   باز هم فصل گندم و کار است

   پدر پیر من گرفتار است

 

   چشم هایم دوباره تر شده است

   پدر من شکسته تر شده است

 

   به خیالم همیشه بیدار است

   عاشق لحظه لحظه ی کار است

 

   دست هایش پراز گل یاس است

   خانه اش توی باغ احساس است

 

   روی پیشانیش پراز چین است

   پدر من چقدر غمگین است....

 

                                              از کتاب پدربزرگ من عصاندارد

                                                            سروده ی خودم ـ نشر قو

.

+ نوشته شده در  ششم شهریور 1388ساعت 1:28 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

    سه شنبه چرا تلخ وبی حوصله

    سه شنبه چرا این همه فاصله

                                   .......................

واین بار دکتر غلامرضا رحمدل

یادش گرامی

انگار همین دیروز بود که از شما خواستم تا برایش دعا کنید...............

 

              مراسم تشییع فردا (چهارشنبه 26/1/88)ساعت 11صبح

              از جلوی دانشکده علوم انسانی رشت

              مراسم سوم آن عزیز عصر جمعه28/1/88

              ساعت 3الی5 در مصلی شهر رشت

خدایش بیامرزد...........

+ نوشته شده در  بیست و ششم فروردین 1388ساعت 1:1 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

        جای خالی

 

   دوباره سفره ای به نام هفت سین

   ومادری به رنگ آسمان

   وخواهرو برادری که بی صدا نشسته اند

   کنار مهربانی پدر بزرگ عینکی

   ومن که هی یواشکی

   نگاه می کنم

   به جای خالی پدر

   وفکر می کنم اگر

   پدر به خانه می رسید

   چه چیزها برای ما نمی خرید ......

                ***

     لحظه هاتان سبز ،

                         دلتان شاد ،

                                      عیدتان مبارک .

+ نوشته شده در  بیست و نهم اسفند 1387ساعت 9:43 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

              آبی لبخند

 

   مجموعه شعریست سروده ی شاهین رهنما برای گروه سنی نوجوان وبا

   تصویرگری خانم سارا خرامان .

 

http://www.kanoontolid.com/book/images/abie-labkhand.gif

 

این کتاب توسط انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در

پنج هزار نسخه منتشر شده است .

وحالا( تولدی دوباره) از شعرهای این مجموعه .

 

     قفس برای پرواز

     بهانه ی قشنگی ست

     سکوت ساده ی ساز

     ترانه ی قشنگی ست

 

     ترانه ی درختان

     سلام سیب و سایه ست

     کسی که مهربان نیست

     دلش پراز گلایه ست

 

     دلی که مهربان نیست

     ترانه ای ندارد

     درست مثل باد است

     که خانه ای ندارد

 

     ترانه ها نهفته

     میان ریزش برگ

     تولدی دوباره ست

     در آشیانه ی مرگ

 

     کسی که نیستی را

     به مرگ یاد داده

     دوباره زیستن را

     به برگ یاد داده .

.

 

+ نوشته شده در  چهاردهم بهمن 1387ساعت 12:27 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

              براي تو

 

    به من اشاره كن بيايم

    براي تو پرنده  باشم

    به من بگو وظيفه دارم

    به خاطر تو زنده باشم

 

    به خاطر تو دوست دارم

    درآسمان شب برويم

    فقط تو باشي و دل من

    و من براي تو بگويم :

 

    اگر گياه سبز باغم

    اگر شبيه يك كويرم

    چه فرق مي كند چه باشم

    اگر براي تو نميرم ؟

 

    به من اشاره كن بيايم

    براي تو پرنده باشم

    به من بگو وظيفه دارم

    به خاطر تو زنده باشم .

 

بررسي جايگاه داستان كوتاه كوتاه (ميني مال ) درايران توسط

                             شاهين رهنما

                   روز دوشنبه 4/9/87 ساعت 4 عصر

         مكان : جاده رشت تهران ----------- دانشگاه گيلان

 .

 

+ نوشته شده در  دوم آذر 1387ساعت 0:32 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

            كنج نخلستان

 

 

    تمام كوفه غمگين است

    هواي چشم ها ابري ست

    يتيمان  چشم در راهند

    كسي در كوچه پيدا نيست

 

    يتيمي  دامن مادر

    گرفته  زار  مي نالد

    زمين ، آرام مي گردد

    ولي انگار  مي نالد

 

    هواي چشم ها ابري ست

    تمام شهر غمگين است

    غم تنهايي ي  مردم

    براي كوفه سنگين است

 

    كسي با گريه مي گويد :

    چرا آخر نمي آيد ؟

    كجا رفته ؟ بگو مادر

    پدر ديگر  نمي آيد ؟

 

    يتيمي كنج نخلستان

    نشسته اشك مي ريزد

    علي خوابيده در بستر

    و ديگر  بر نمي خيزد

                          بهمن ماه 73-املش

 

                                            التماس دعا

 

 

.

+ نوشته شده در  یکم مهر 1387ساعت 1:38 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 سيب مهربان

 

 

 

 

كتاب سيب مهربان

 

نويسنده : شاهين رهنما

 

تصويرگر : الهام كاظمي

 

انتشارات : منادي تربيت

  

تيراژ: پنج هزار نسخه

 

32 صفحه

تاريخ نشر : اسفند 1386

 

 

چکيده :
در يكي از روزهاي اول پاييز، زير درخت سيب كرم كوچكي به دنيا آمد.

 كمي بعد باران باريد و كرم كوچك براي فرار از سرما به جست‌وجوي لانه‌اي پرداخت.

 اما هيچ‌كس حاضر نشد به او كمك كند، تا اين كه يك سيب مهربان به كرم اجازه داد

 تا در تنش لانه بسازد. سيب با اين كه به دليل وجود كرم كوچك در درونش احساس

 درد شديدي مي‌كرد، اما هيچ‌گاه ناله و اعتراضي نكرد. تا اين كه يك روز دختر كوچكي

 از ده آمد و زير درخت سيب ايستاد. دختر هرچه تلاش كرد نتوانست سيبي بچيند،

 و به گريه افتاد. سيب مهربان كه طاقت گريه‌هاي دختر را نداشت، روي دامن

 دختر كوچولو پريد و كرم كوچولو كه با اين كار سيب درس فداكاري آموخته بود

 خود به موجود ديگري كمك كرد.

 

 

.

.

 

+ نوشته شده در  نوزدهم مرداد 1387ساعت 1:12 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

 

        پدر بزرگ من عصا ندارد

 

 

سروده :  شاهين رهنما

 

تصويرگر : کوروش ملک پور

 

قطع : رقعي

 

ناشر :  قو

 

چاپ اول :  1384

 

تيراژ : پنج هزار جلد

 

 

 

             پدربزرگ من عصا ندارد! شعر نوجوان

 

 

 

     پدر بزرگ مصطفي حسن پور

     به خاطر عصا دو پا   ندارد

     ولي پدر بزرگ  مهربانم

     به خاطر دو پا  عصا  ندارد

 

 

     پدر بزرگ مصطفي که پير است

     به جاي پاي خود عصا  خريده

     و کفش هاي تازه و قشنگي

     براي پاي  مصطفي  خريده

 

 

     پدر بزرگ مصطفي هميسشه

     بدون پا ، به کارخانه مي رفت

     ولي پدر بزرگ مهربانم

     به پاي خود به هيچ جا نمي رفت

 

 

     پدر بزرگ مصطفي  چه زيبا

     بدون پا هميشه راه  مي رفت

     ولي پدر بزرگ من ...، که انگار

     به روي خرده شيشه راه مي رفت

 

 

     پدربزرگ من هميشه مي گفت :

     که پا  بدون درد پا قشنگ است

     براي من دو پاي ساده خوب است

     وگاه جاي پا عصا قشنگ است

 

 

     و من دلم گرفته بود از اينکه

     پدر  بزرگ من  عصا ندارد

     ولي  هميشه  درد  ناگواري

     درون  پايش   آشيانه   دارد

 

 

..

 

 

 

+ نوشته شده در  سیزدهم خرداد 1387ساعت 9:41 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

           آرزوي بنفشه

 

 

 

 

 

    به روي باغ خسته

    دري دوباره وا شد

    نسيم  با درختا ن

    دوباره  آشنا  شد

 

 

    بهار سبزي اش را

    به دست باغ بخشيد

    درخت شاخه اش را

    به يك كلاغ بخشيد

 

 

    دوباره  ابر  باريد

    گلوي چشمه  تر شد

    زمين از آرزوي

    بنفشه  با خبر شد

 

 

    بهار آمد از  دور

    پرنده را صدا كرد

    دهان غنچه ها را

    به خنده خنده  وا كرد

 

 

 

 

                         بهاری  باشید.....

 

.

 

+ نوشته شده در  بیست و ششم فروردین 1387ساعت 11:14 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

      ماه و ماهي

 

 

  آبي آسمان در دل رود

  آبي رود در آسمان است

 

  رود در ابرها خانه دارد

  ماه در رود آبي روان است

 

  از دل آسمان تا دل رود

  نور مانند يك ريسمان است

 

  ماه از آن كه پايين مي آيد

  در دل آب ها ميهمان است

 

  ماهي آب، دلتنگ درياست

  ماه،دلتنگ دريادلان است

 

  يك نفر دل به دريا زدورفت

  او شهيدي بدون نشان است

 

 

.

+ نوشته شده در  سی ام بهمن 1386ساعت 10:36 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

        

 

                   اندر  حکایت   نقد   و  نسیه.......

 

 

سال ها پيش در دفتر مجله سروش نوجوان ازاستاد عزيزم دكتر امين پور

پرسيدم :چرا نقد نمي نويسيد ؟به شوخي پاسخ دادند :

-تا حالاديده اي براي منتقدي مجسمه بسازند ودر ميدان شهر بگذارند ؟

بعد خنديدند ،من هم خنديدم .اما اين شوخي تا هميشه مثل يك سئوال بزرگ

درناخودآگاه ذهنم نشست...

 

متاسفانه هنوز كه هنوز است خيلي ها نقد اثر را با نقدو نسيه بازار اشتباه

مي گيرند، .خيلي هافكر مي كنند براي نفد فقط بايد ايراد گرفت ،

خيلي ها فكر مي كنند بايد با نقد به هم نان قرض داد ،خيلي ها فكر مي كنند با

نقد بايد نان ديگري رابريد و به نان و نوايي رسيد .

جامعه ادبي ما سخت محتاج منتقداني ست كه همراه راستي و انصاف ،درك

درست و سواد لازم را داشته باشند .

امروزه فقر منتقد سبب شده بسياري ازادب دوستان علاقه مند به نقد،عجولانه

والبته بدون پشتوانه مطالعاتي، پاي در اين عرصه بگذارند،بگيرند،ببرند،بدوزند،

نان بگيرند،نان قرض بدهند وبه نان ونوايي برسند .

 

فكر مي كنم براي نقد يك اثر حداقل كار اين است كه علاوه بر داشتن اطلاعات

علمي صحيح ،كمي به خود زحمت بدهندو از آثارقبلي صاحب اثرنيز اطلاعاتي

كسب نمايند وصدالبته بهتر است كه آثار جديد مؤلف را بشناسند وتنها از روي

شك وترديد و شايد واحتمال دارد،چيز ننويسند.حتي اگر آن نوشته به حق يا ناحق

تعريف از مؤلف باشد .

 

روزنامه ايران تاريخ شنبه 6/11/86 به قلم دوستي كه نمي شناسم (يزدان مهر )

نقدي بر كتابم (كسي اگر بخندد ) زدند كه بسيار از ايشان ممنونم .اما چقدر

خوب بود كه اين دوست بزرگواربه جاي كتابي كه سال 80 منتشر شده ،

سراغ كتاب هاي جديدترم مي رفتند . هرچند در كلامشان لطفي بود كه خود را

لايق آن لطف نمي دانم .....

 

    برای خواندن متن کامل نقد کتاب اگر کسی بخندد می توانید روی لینک زیر کلیک کنید :

 

                  خواب ما بارانیست                                                         

 

+ نوشته شده در  دهم بهمن 1386ساعت 11:9 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

             پاسخ محرم

 

 

   ديروز يك ابر

   باصداميدوآرزوازدورآمد

   بردشت،دشت كربلاباريدوباريد

   اماگلي آن جانخنديد

   چشمان ابرمهربان ازغصه ترشد.

 

 

   ديروزيك پروانه ي شاد

   پرپرزنان از دورآمد

   تادشت باران خورده راخندان ببيند

   اماگلي در دشت غم، شادي نمي كرد

   پروانه از رازبزرگي باخبرشد .

 

 

   ديروزازدور

   يك چشمه ي شاداب آمد

   تازيرگوش بوته ها شعري بخواند

   اماگلي شعرقشنگ چشمه را نشنيد،نشنيد

   چشمه دويدوغصه ها خورد

   آن گاه سوي دشت ديگردر سفرشد .

 

 

   ديروز ابروچشمه وپروانه باهم

   دردشت چرخيدندوازغم گريه كردند

   ديروزفهميدم زمين وآسمان هم

   درپاسخ ماه محرم گريه كردند

 

   وقتي سكينه تشنه بودوآب مي خواست

   وقتي رقيه بي پدرشد .

 

.

+ نوشته شده در  بیست و نهم دی 1386ساعت 10:22 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

                    سلام

 

 

   سلام بيد ،  سبز است

   سلام رود ، آبي ست

 

   سلام گرم  خورشيد

   بلند  و  آ فتا بي ست

 

 

   سلام ابر، خيس است

   سلام  ماه ، روشن

 

   سلام چشمه ، شادي ست

   شبيه  خنده  من

 

 

   سلام مرغ حق ، حق

   سلام  باد  هو هو

 

   سلام غنچه مخفي ست

   ميان  خنده ي  او

 

 

   خداي  روشني ها

   خداي  مهر و لبخند

 

   همه از دور و نزديك

   سلامت  مي فر ستند

 

 

باز هم سلام.......

 

( اگر كسي بخندد ) نام مجموعه شعري ست  سروده ي خودم ، براي گروه

سني نوجوانان كه از طرف انتشارات منادي تربيت به چاپ رسيده و تصويرگري

 

آن را دوست خوب هم دانشگاهي و هم كلاسي ام آقاي  شهرام عظيمي  انجام

داده اند .

اگر كسي بخندد ، اولين بار در سال 80  ، با شمارگان  پانزده هزار جلد وارد

بازار شد . در سال 1381 با تيراژ  پنج هزار جلد به چاپ  دوم رسيد و در آغاز

فصل پاييز امسال ، اين بار هم با شمارگان پنج هزار جلد به چاپ سوم رسيد .

 

من هم به همين مناسبت شعر سلام را از همين كتاب انتخاب و تقديم به

صفاي دل شما كردم .

اين هم شعري ديگر از اين مجموعه :

 

 

 

           خواب باراني

 

 

   آسمان آمده است

   باز  هم  پايين تر

 

   همه ي  خانه ي ما

   شده  از باران ، تر

 

 

   هر كجا  پخش شده

   ديگ ، سيني ، بشقاب

 

   خانه ي ما شده است

   مثل يك  حوض  پرآب

 

 

   وقت خواب است ، ولي

   جاي خواب اين جا نيست

 

   زير اين سقف خراب

   خواب ما باراني ست

 

 

 

البته امسال چند كتاب ديگر از من تجديد چاپ شده كه در پست هاي  آينده

از آ ن ها صحبت خواهم كرد ،چند كتاب هم براي اولين بار تا پايان امسال

وارد بازار كتاب خواهم كرد .

 

دعا مي كنم لحظه هاوروزهاتان

                                    پر از

                                            شيريني

                                                      عيد

                                                          باشد .

 

                      بدرود

.

 

 

+ نوشته شده در  بیست و یکم مهر 1386ساعت 1:23 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

      اسب ها و شيرها

 

 

مي دويدم  بي صدا

در خيال کوه و دشت

                         ناگهان يک گله اسب

                         از کنار من گذ شت

 

اسب ها از راه دور

ديده مي شد يالشان

                         اسب ها رفتند و من

                         شادمان  دنبالشان

 

هر کجا پا  مي زدم

جاي پاي اسب  بود

                        در خيالم  زندگي

                        واقعا دلچسب بود

 

باز هم رفتم  جلو

دشت بود و باز دشت

                        ناگهان يک گله شير

                        از کنار من گذشت

 

شيرها از  راه دور

ديده شد  کو پالشان

                        شير ها رفتند و من

                       باز هم  دنبالشان

 

بازهم  رفتم جلو

پاي يک کوه بلند

                      ديدم آنجا  شيرها

                      گرم بازي مي کنند

 

زير پاي  شيرها

لا شه هاي اسب بود

                    بي صدا از ديدشان

                  دور گشتم  زود زود

 

هرکجا پا مي زدم

جاي پاي شير بود

                     در خيالم  زندگي

                    واقعا  دلگير  بود.....

 

                                      

 

دلگير نباشيد .

مهربان باشيد و اميدوار .

                             

توجه:

مردي که ابرو ندارد هر ده روز يک بار – اول ، دهم

و بيستم هرماه – به روز مي گردد.

 

                                        بدرود .

 

.

.

 

 

+ نوشته شده در  بیست و دوم شهریور 1386ساعت 1:34 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

 

                                   شهر رؤيا

 

 

              سرظهر بود

              پدر گفت بايد بخوابي

             ولي من كه خوابم نمي برد

             دويدم به آرامي از خانه بيرون

 

             هوا گرم بود

             كسي ساز باران نمي زد

            كسي شعر رويش نمي خواند

            دلم شور مي زد

 

            نمي خواستم مثل يك غنچه دلتنگ باشم

            دلم را به دستم گرفتم

            وتا شهر رؤيا دويدم:

 

 

           كنار خيابان به يك پيرمرد گدا پول دادم

            سپس دست يك پيرزن را گرفتم

 

             هوا گرم بود

              دويدم به سمت درختان جنگل

                                               كه از سايه لبريز بودند

             ومن در خيال

             صداي به هم خوردن برگ ها را شنيدم

             دويدم ، دوباره دويدم

 

             كمي آن طرف تر

             رسيدم به گنجشك بيمار

             كه همسايه اش غنچه اي ناتوان بود

             و گرماي خورشيد را هيچ تاب تحمل نداشت

 

             نشستم به او سايه دادم

             سپس كرمي از زير سنگي گرفتم

             به گنجشك بيمار همسايه دادم

 

 

            كنار درختي كهنسال يك شاپرك مرد

            من او را گرفتم

             كنار درختي جوان چال كردم

            و از شاخ و برگ درخت جوان بال پروانه روييد

 

            به يك داركوب فقير

            كمي چوب دادم

            به يك گرگ پيرو گرسنه كمي گوشت .....

 

            ويك بسته گردو به سنجاب دادم

            و يك بچه ميمون كه بي تاب بود

            به دستم نشاندم كمي تاب دادم

 

            دويدم ، دوباره دويدم

            رسيدم به يك مسجد سبز

 

           كنار درش يك فرشته

           پرش را برايم تكان داد

           سپس رفت بالاي گنبد

          به من آسمان را نشان داد

 

          به سويش پريدم ......

 

 

         

          شنيدم كه در جنگل آسمان رعد غريد

         و من در خيابان باراني

                                    انزلي

                                            مي دويدم .

 

 

 

 

سلام دوستان

لحظه هاتان سرشار از شور و شيدايي .

راستش دلگيرم از خودم كه اصلا وقت نمي كنم به اين وبلاگ برسم ؛

و شرمنده ام از اينكه خيلي دير به پيام ها پاسخ مي دهم و ......

............

............

دوستان من كجا هستند

روز هاشان  پرتقالي باد.

 

                          بدرود .

+ نوشته شده در  سی ام تیر 1386ساعت 8:52 بعد از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

                            اميد

 

          صداي سرفه هاي سرد مادر

          سكوت سرد خانه را شكسته

 

         غبار خستگي ها

          دوباره روي سينه اش نشسته

 

       

        ميان خانه قرص و شربتي نيست

           پدر نيست

           نشاني از گل  محبتي  نيست

 

         كلاغ زرد رنگي

       درون خانه كرده آشيانه

 

       خدا كند پدر بيايد از راه

      اميد را بياورد به خانه

                                       20/9/83

 

                                    مادر

 

      لباس هاي تازه

      لباس هاي خوب و شسته رفته

      درون يك مغازه

 

      لباس هاي كهنه

      لباس هاي كهنه ي نشسته

      كنار حوض خانه

 

      و مادري كه ديگر

      نمي تراود از لبش ترانه

 

      و مادري كه ديگر

       صداي سرفه هايش

      غبار خستگي شاخه را نمي تكاند

     كلاغ روي بام خانه را نمي پراند

 

      ومادري كه اصلا

      شبيه روزهاي پيش از اين نيست

      لباس كهنه ي مرا نشسته

 

      و مادري كه الان

      ميان آسمان هاست

 

     چقدر بند رخت خانه تنهاست .

 

 

                                                 12/9/83 

                   خانه

                  

       دوباره سوزو سرما

       دوباره بارش برف

 

      ومن كه چتر پاره اي سرم نيست

 

     چگونه مي توانم

     ميان خانه باشم

 

    ميان خانه اي كه  مادرم  نيست .

                                                   14/9/83-رشت

 

 

 

 

 

 

 

   سلام بر شما كه حوصله كرديد و شعر هايم را خوانديد.

  جهت اطلاع بايد عرض كنم، اين شعر ها از مجموعه اي

 است نوجوانانه با عنوان ( برايت آشيانه اي ندارم ) كه انشا الله

در آينده وارد بازار كتاب خواهد شد .......

 

  ميلاد مبارك  و بدرود .

+ نوشته شده در  پانزدهم تیر 1386ساعت 1:39 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 

 

 

 

           غزل زرد

 

كسي بي خبر آمد

مرا دست خودم داد

كسي مثل خودم غم

كسي مثل خودم شاد

 

 

كسي مثل پرستو

در انديشه ي پروا ز

كسي بسته ي آ زا د

اسير قفسي باز

 

 

كسي خنده ، كسي غم

كسي شادي و ماتم

كسي ساده ،كسي صاف

كسي درهم و بر هم

 

 

كسي پر زترانه

كسي مثل خودم لال

كسي سرخ و رسيده

كسي سبز ، كسي كال

 

كسي مثل بهاري

مرا يك شبه روياند

كمي مرثيه آورد

براي دل من خو اند

 

 

 

من از خواب پريدم

شدم يك غزل زرد

و يك شاعر غمگين

مرا زمزمه مي كرد 

                    

   تير ماه 77-مسير قم به تهران

 

                                                                                                                             

+ نوشته شده در  نهم اردیبهشت 1386ساعت 1:0 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

چشمه تند راه مي رود

كوه ايستاده  سربلند

آ ب حرف مي زندزلال

سنگها سكوت كرده اند

 

چشمه رودمي شود،سپس

پاي كوه گشت  مي زند

بعد هم  قدم قدم زنان

يك سري به دشت مي زند

 

كوه ما ولي هنوز هم

درسكوت خودنشسته است

زيربارسنگهاي سخت

غصه دارو دل شكسته است

 

 

كوه دردمند سال هاست

مانده توي دشت پرغرور

چشمه بي خيا ل درد كوه

مي رود به باغ هاي دور

                          

                                                           تيرماه 79-انزلي

 

 

سلام وتشكر از ا ينكه مطا لبم را مئ خوانيد.هما نطوركه قولش را 

داده بودم ،اين بار با شعرهاي نوجوانم آمده ام.نمي دانم ميانه شما با

شعر كودك و نوجوان چگونه است؟ بايد ببينيم .....            

 

 

نيمه هاي شب يك تابستان

مزرعه بيداراست

پدرم هم بيدار

 

آنطرف مزرعه در حسرت باريدن يك ابر

                                               به خود مي پيچد

اينطرف كنج اتاق

پدر از درد به خود ...

 

پدرم بيمار است .

 

مزرعه مي خواهد

باز باران بزند

دانه ها يش همگي سبز شود

                      قد بكشد

                    برخيزد

آ سمان تب دار است

پدر از درد عرق مي ريزد

 

 

 

صبح فردا پدرم ديگر نيست

مادرم پيرهن بابا را

دارد اندازه ي من مي دوزد

 

مادرم غمگين است

من دلم مي سوزد

 

آ نطرف مزرعه هم ....

                            بهمن ماه 81-رشت

 

راستش را بخواهيد دوست دارم  شعر كودك وحتي شعر خردسال

راهم دراين وبلاگ داشته باشم ؛اما قبل از هرچيز به نظرات شما

عزيزان نيازمندم ؛ چرا كه فكر مي كنم فعلا در مرحله ي آ زمون

و خطا به سر مي برم و بايد صبر كنم ....

 

 

قفس براي پرواز

بهانه ي قشنگي ست

سكوت ساده ي ساز

ترانه ي قشنگي ست

 

ترانه ي درختان

سلام سيب و سايه ست

كسي كه مهربان نيست

دلش پراز گلايه ست

 

دلي كه مهربان نيست

ترا نه اي ندارد

درست مثل باد است

كه خانه اي ندارد

 

ترانه ها نهفته

ميان ريزش برگ

تولدي دوباره ست

در آشيا نه ي مرگ

 

كسي كه-نيستي-را

به مرگ ياد داده

دوباره زيستن را

به برگ ياد داده 

                  مرداد ماه 84 -رشت  

 

الان كه اين مطالب را مي نويسم تقريبا آ ماده ايم تا انشا الله

به شهر گل و گلاب ،كاشان،برا ي زيارت سهراب عزيزبرويم

شا يد چند روزي دست رسي به ا نتر نت نداشته باشم؛اما همچنان

منتظر نظرات ارزشمند شما بزرگواران هستم .

 

تا هوا شود پر ا ز

مهرباني  بهار

توي كوچه،توي دشت

بذر دوستي بكار

        

 

                                        بدرود                                       

+ نوشته شده در  پانزدهم اسفند 1385ساعت 2:10 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

لباس هاي تازه

لباس هاي خوب وشسته رفته

درون يك مغازه

 

لباس هاي كهنه

لباس هاي كهنه ي نشسته

كنار حوض خانه

 

ومادري كه ديگر

نمي تراود از لبش ترانه

 

ومادري كه د يگر

صداي سرفه هايش

غبار خستگي شاخه را نمي تكاند

كلاغ روي بام خانه را نمي پراند

 

ومادري كه اصلا

شبيه روزهاي پيش ازاين نيست

لباس كهنه ي مرا نشسته

 

ومادري كه الان

ميان آسمان هاست

 

چقد ر بند رخت خانه تنهاست .

                                       ( 12/9/83 )

 

 

+ نوشته شده در  یکم اسفند 1385ساعت 0:21 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  | 

 به نام خداوند دريا وموج

 

سلام . آرزو مي كنم بهاري باشيد .

 

اين هم اولين شعر نوجوان تقد يم به دلهاي مهربان شما .

 

 

 

سبز اگرباشد دلت

دوستت  دارد بهار

دردلت وا ميشوند

غنچه هاي بيشمار

 

سروها   شمشادها

سايه بانت مي شوند

سنگ ها  خرچنگ ها

همزبانت مي شوند

 

سبزه ها در جاده ها

فرش راهت مي شوند

ابرهاي آسمان

سرپناهت مي شوند

 

مي تكاند  زندگي

ازد لت گردوغبار

سبزاگرباشد دلت

دوستت دارد بهار

+ نوشته شده در  سی ام بهمن 1385ساعت 0:31 قبل از ظهر  توسط شاهين رهنما  |