پاسخ محرم

   ديروز يك ابر

   باصداميدوآرزوازدورآمد

   بردشت،دشت كربلاباريدوباريد

   اماگلي آن جانخنديد

   چشمان ابرمهربان ازغصه ترشد.

   ديروزيك پروانه ي شاد

   پرپرزنان از دورآمد

   تادشت باران خورده راخندان ببيند

   اماگلي در دشت غم، شادي نمي كرد

   پروانه از رازبزرگي باخبرشد .

   ديروزازدور

   يك چشمه ي شاداب آمد

   تازيرگوش بوته ها شعري بخواند

   اماگلي شعرقشنگ چشمه را نشنيد،نشنيد

   چشمه دويدوغصه ها خورد

   آن گاه سوي دشت ديگردر سفرشد .

   ديروز ابروچشمه وپروانه باهم

   دردشت چرخيدندوازغم گريه كردند

   ديروزفهميدم زمين وآسمان هم

   درپاسخ ماه محرم گريه كردند

   وقتي سكينه تشنه بودوآب مي خواست

   وقتي رقيه بي پدرشد .

.